Xa chegamos?- pregunten.
-Aún non, falta pouco - contestou papa.
-E agora xa chegamos - dixo miña irmá aburrida.
-Sí, creo que é está - dixo papa mirando Ben a dirección.
-Pois se é está , é moi bonita - decialle eu.
-Pois non é esta , é a do lado - dixo mama convencida.
-A min gústame papa. - dixo Natalie
Salímos de casa a toda pastilla.
-Guau!! É Mais grande do que parece - opinou mama.
-é se entramos dentro haber que vos parece - nos dixo papa.
-iso todos a pola mellor habitación -dixo mama correndo.
Eu mais Natalie botamos a correr.Eu encontrei un cuarto moi bonito. Era de madera e había un gran peceira moi sucia , limpieina e dentro instalei a LECHUGA. Lechuga é a miña mascota é unha tortuga Miña irmá encontrou unha habitación moi bonita pero,non tanto como a miña,ela tamen ten unha mascota , chamase Jamtaro e, é un hámster. No meu cuarto colocando as miñas cousas , encontrei unha porta moi misteriosa, pero non puiden vela , porque nese momento chamaronme para ir comer.
Xa terminado de comer, marchen a mirar a porta misteriosa, pero Natalie quiso tamen vela así que míramela xuntas:
-Bueno esta moi suzo pero parece moi fondo - dixen botandolle unha ollada.
-Pois mira, proba agora se é profundo - dixome a vez que me empuraba.
Era como un tobogán, cando me empurrou desliceime cara abaixo, Natalie seguiame tamen asombrada.Ao chegar abaixo dimonos de conta que por unha reñidilla podíase ver moi ben a cociña e tamen a conversas, seguía mais camiño pero esta vez eran escaleras.Ao final das escaleras había uns pasadizos aquilo era xenial. Enton escoitaronse pasos asustadas escondemonos por un dos camiños dos pasadizos, pero foi en vano vironos e resulta que viñan preparadas xa que viñan con linternas.
martes, 16 de febrero de 2010
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)
Hola!! Está muy pero que muy bien este primer capítulo de un libro. Es guay que alguien publique algo en gallego en un blog.
ResponderEliminarEspero con inquietud más entradas de este blog tan chulo.
mola segue así wapa¡¡¡¡¡¡¡ triunfas seguriño¡¡¡ boa sorte preciosa.
ResponderEliminarbikos. lamika
grazas chicas os kero muito
ResponderEliminar